U porti Hrama Pokrova Presvete Bogorodice danas je u organizaciji Grada Loznice i Centra za kulturu obeležena 214. godišnjica od Boja na Loznici. Ovaj istorijski datum posle Čokešinskog boja koji je bio uvertira, predstavljao je kontinuitet slobodarske tradicije Jadrana. Tog oktobra je oko 1.200 Srba predvođenih Antom Bogićevićem branilo je utvrđene gradske bedeme od turske vojske.
Posle polaganja venaca u kapeli gde se od 2010. godine nalaze posmrtni ostaci lozničkog vojvode u ime tročlane delegacije grada obratio se član Gradskog veća Loznice Ljubinko Đokić. Podsetivši na burnu istoriju ovog kraja on je istakao da su ustanici tada pružali nadljuski otpor višestruko nadmoćnijem neprijatelju jer „Loznica je bila za osvajače uvek prva barikada, bilo da su kretali ka Šapcu, bilo ka Valjevu“.
– Loznica je prvi put oslobođena 1807. godine kada je Antonije Bogićević proglašen za Podrinskog vojvodu a potom je naredbom Jakova Nenadovića izgrađen Šanac, gde je kasnije locirana crkva. Inače, kako je podsetio Đokić, ovde se od 1833. godine iscrtavala zapadna granica Srbije „a danas, 214. godina posle mi još diskutujemo o našim granicama, jer se za neke još ne zna gde su, ali se nadamo da ćemo i na tom zadatku istrajati i pobediti“. .
O ovom istorijskom događaju govorio je istoričar iz Muzeja Jadra Goran Vilić a u kulturno-umetničkom delu programa učestvovali su Etno grupa „Lozice“ i guslar Milutin Đuričić.
